|
|
|
Ondanks de vele beschermingsmaatregelen blijven grote delen van de kustlijn aan structurele erosie onderhevig. Op andere plaatsen is er dan weer aangroei.
Een combinatie van factoren maakt dat erosieve en sedimentaire zones naast elkaar voorkomen op zo'n korte afstand:
het kunstmatig vasthouden van de van nature dynamische kustlijn, het extreem hoogenergetisch karakter en de losse sedimentologische structuur van de omgeving, d.w.z. het zand.
Aangroei en afslag van de zandkust worden veroorzaakt door zandtransporten onder invloed van wind, golven en getijden.
Zo'n 20 % van de kustlijn is sedimentair, 40 % is erosief, het overige deel blijft relatief stabiel.
Door natuurlijke processen of menselijk ingrijpen kan dit schema echter op relatief korte tijd versterkt, afgezwakt of zelfs omgekeerd worden.
Bovendien is een dergelijk schema altijd onderhevig aan tijdelijke variaties onder invloed van hydro-meteorologische omstandigheden, en schommelt het ook op lange termijn.
|
|
» Een erosieve kustzone
» Een sedimentaire kustzone te Zeebrugge
|
|